Op 28 juni 2010 was het AOO uitgenodigd door het ministerie van Justitie voor een bespreking inzake de voorgenomen aanpassingen van de Wobka. De standpunten die het AOO reeds in een brief op 16 september 2008 aan het ministerie van Justitie heeft kenbaar gemaakt zijn besproken en het AOO heeft haar teleurstelling uitgegesproken over het strikt juridische karakter waaronder de commissie Kalsbeek heeft geopereerd. Een karakter dat grotendeels voorbijgaat aan waar het om zou moeten gaan: adoptie voor kinderen die geen kansen hebben.

Tijdens de vergadering van de werkgroep van 24 november 2008 is gebleken dat partijen het niet eens konden worden over de inhoud van de adoptienazorg. SAV en Fiom stelden dat het oorspronkelijke doel van de werkgroep waaruit de Blauwdruk is ontstaan op grond van de opdracht van Jeugd en Gezin een nieuwe inhoud heeft gekregen. SAV en Fiom wensen alleen te spreken over adoptienazorg wanneer dit niet alleen de gezinnen met adoptiekinderen betreft maar ook de volwassen geadopteerden en de afstandsmoeders.

Namens het AOO hebben wij als standpunt naar voren gebracht dat wij nazorg voor geadopteerden en afstandsmoeders uitermate belangrijk vinden maar dat het om verschillende vormen van nazorg gaat die vrijwel niet onder één noemer te combineren zijn. Bovendien valt de nazorg voor gezinnen onder het ministerie van Jeugd en Gezin en die voor geadopteerden en afstandsmoeders onder VWS evenals Jeugdzorg. Wij stelden dat wij, zoals in de Blauwdruk Nazorg Adoptie is vastgelegd, wilden beginnen met een plan om de adoptiezorg voor adoptiegezinnen vorm te geven en daarnaast wilden overleggen over de mate waarin de werkgroep zou kunnen adviseren over de nazorg voor de andere groepen.

Opnieuw is gebleken dat Jeugd en Gezin niet wil overleggen met de werkgroep maar uitsluitend met SAV en Fiom. SAV en Fiom wensen geen gehoor te geven aan het verzoek van de werkgroep om gekend te worden in deze besprekingen. SAV en Fiom werpen zich op als coördinatoren en (gedeeltelijk) uitvoerenden van de door hen bedoelde nazorg. Ons eerdere gevoel dat SAV en Fiom vooral handelen in het belang van hun organisaties en minder in het belang van deskundige en beschikbare nazorg voor adoptieouders en gezinnen zoals wij die bedoelen, is opnieuw bevestigd. Men was herhaaldelijk niet bereid in te gaan op opmerkingen van onze zijde over de naar onze mening noodzakelijke deskundige nazorg voor adoptiegezinnen.

Dit is voor ons reden om vast te stellen dat het vertrouwen ontbreekt en het geen zin heeft een werkgroep als deze in stand te houden. Om die reden stelden wij voor de werkgroep op te heffen. Omdat niemand van de werkgroepleden zich tegen dit voorstel uitsprak werd aldus besloten.